Architectuur en perspectief—lijnen, ritme en geometrie—zijn mijn poging tot controle.

Daar zet ik bewust frictie tegenover: industrial decay, imperfecte oppervlakken, toevallige sporen en het ‘onnatuurlijke’ menselijke via mannequins. Het resultaat is minimalistisch en grafisch, met een onderlaag van onrust: orde die nét niet standhoudt.

In mijn kunst vertaal ik die spanning naar portretten, vrouwenfiguren en abstract werk: gelaatsloze vormen, stille sensualiteit, felle kleurvlakken en roestige texturen die samen gecontroleerde chaos maken.

Ik publiceer een groot deel van mijn foto’s op internationale platforms, waar mijn werk in uiteenlopende contexten wordt hergebruikt. Tegelijkertijd verschuift mijn focus naar fysieke, verzamelbare kunst: gesigneerde edities en unieke mixed-media werken waarin analoge dragers en digitale bewerkingen elkaar versterken.